20426

Kończę robić chustę. Wpadł mi jakiś czas temu motek ombre i zamarzyła mi się chusta. Która to z kolei? Jakby dobrze policzyć, to chyba szósta.

Zawsze, kiedy zaczynam robótkę, obiecuje sobie, że ta już na pewno będzie moja. Tiaa.

Z tych „moich” dwie nosi Synowa, jedną nieopatrznie dałam teściowej. Tej najbardziej żałuję. I nie z powodu, że była jakaś wyjątkowa – sobie zresztą zrobiłam identyczną- ale dlatego, że ta kobieta zupełnie na nią nie zasługuje. I nie chodzi tu o jej stosunek do mnie. Ja mam na nią „wylane”. Muszę jednak przyznać, że aktorka z niej świetna. A jeśli chodzi o manipulację, to pisiorski kaczor przy niej to miękka buła.

Ale wracając do mojej robótki. Jestem wściekła. Zabraknie mi może stu metrów , żeby ją zakończyć pełnym motywem. Płakać się chce. Trzeba będzie pruć.

Bardzo lubię robótki. Szydełko, druty, a najbardziej haft krzyżykowy.

Był czas, kiedy nakupowałam kordonków, mulin, kanwy. Ot, zapasy „na emerytalny czas wolny”. Leżą teraz popakowane w pudła, a ja mogę sobie pozwolić na przyjemność jakieś pół godziny dziennie. Inaczej nie śpię z bólu. Ot, przewrotność losu.




Komentarze

  1. papillon24 stycznia, 2022 12:55

    Kiedy moje dzieci były dziećmi to nosiły tylko swetry wykonane przeze mnie, haftowana pościel, poduszki krzyżykiem....dawne dzieje...teraz wzrok nie ten, ale haftuję portret Jezusa, dla siebie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. liaguszka26 stycznia, 2022 05:29

      Wyhaftowałam kiedyś Jezusa w Ogrójcu, ale poszedł "do ludzi". Dzisiaj juz tylko bardzo małe formy, bo nie wolno mi dłużej niż godzinkę dziennie, niestety.

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

20781

Pacjencie, lecz się sam.   D o lekarza na piętnastą czterdzieści.  Odebrałam wynik i cholera mnie wzięła. Kurwa!   Oczywiście była obsuwa i weszłam później. I dowiedziałam się, że jeszcze trochę i wątrobę będę zbierała i nosiła w reklamówce ze sobą. Albo wrzucę na patelnie i usmażę dla jakiegoś zombiaka. Rozleci się   od leków przeciwgrzybicznych. Za długo je biorę a efektu żadnego. Lekarz POZ wyczerpał już swoje możliwości. Cóż, trzeba szukać pomocy gdzie indziej. Gdzie? Lekarka nie wie. Został Doktor Google.    Dobrze, że  miałam jeszcze wizytę u fizjoterapeuty. W ciągu kliku minut nakreślił mi plan leczenia i zaproponował dietę i probiotyki, które powinny pomóc. Kiedy? Jak dobrze pójdzie, to potrwa ten taniec rok do trzech lat.  Oczywiście probiotyku, który mi polecił, w aptece nie było. Jutro ma być rano. Drogi. Opakowanie na 5 dni 126 zł. Mam brać co najmniej przez pół roku. Cóż, nie dam grzybowi zeżreć mnie od środka, będę walczyć...
Czytaj więcej

20707

1 listopada. Wszystkich Świętych. Obowiązkowa wizyta na cmentarzu. Ja nie lubię  tego rodzaju "obowiązku" i jeżeli tylko mam okazję i dobrą wymówkę, to daję sobie spokój z chodzeniem tam tego dnia. Raz, że często jest zimno, mokro i w ogóle be, dwa - denerwuje mnie ta rewia, która się wtedy uskutecznia. Żartowałam nie raz, że to święto, kiedy na spacer wyprowadza się martwe lisy, norki, karakuły, barany i inne futrzaki. W zasadzie to niezależnie od pogody zawsze się znajdzie parę nawiedzonych, które założą na siebie futra, nawet, jeśli temperatura jest mocno na plusie. Dobrze, zgoda, idziemy z wizytą do naszych zmarłych, a jak się idzie z wizytą, to i ubrać się trzeba odpowiednio. Może i niepotrzebnie się czepiam. Tylko, że dla mnie odpowiednio znaczy czysto, skromnie i odpowiednio do temperatury. Bywam na cmentarzu bez szczególnych okazji i pamiętam, jak cały rok wyglądają mogiły, których teraz nie widać spod kwiatów i zniczy. obraz nędzy. Przez cały rok nikt nie zagląda, b...
Czytaj więcej

20674

 Dzisiaj Synka imieniny. Chciałabym móc mu podarować to, o czym marzy. Ale musiałbym najpierw wygrać w lotto. Co mogę? Wspierać, być zawsze, kiedy tego potrzebuje, a był czas, kiedy nie było to możliwe. Nie narzucać Mu mojej wizji Jego szczęścia. Po prostu kochać. 
Czytaj więcej